در سخنرانی ام به حاضرین گفتم که امشب از این در که رفتیم بیرون می گوئیم که «دریاچه ارومیه در آمریکاست.» چون اگر بتوانیم این نظر را جا بیاندازیم که دریاچه ارومیه در آمریکاست، در آن صورت صدا و سیما که یک پولِ سیاه هم برای مسائل محیط‌زیست ارزشی قائل نیست، لاجرم چون مسائل محیط‌زیست مربوط به آمریکا است برایش مهم می‌شود! بخشی از برنامه‌های پربیننده‌اش را اختصاص خواهد داد به محکوم کردن آمریکایی‌ها به‌واسطه آنکه در روز روشن ۵۶۰۰ کیلومترمربع دریاچه ارومیه را با عمقی که در خیلی جاها به ۱۴ متر می‌رسید را با موفقیت خشک کردند.
اینجوری تراژدی خشک شدن دریاچه ارومیه وارد رسانه‌های دولتی‌مان ازجمله رسانه «ملی» می‌شود. متفکرین و صاحب‌نظران متعهد اصولگرا یکی پس از دیگری فیلم و مستند می‌سازند و نشان خواهند داد که توسعه بی‌بندوبار غربی که اصالت را فقط به سود و پول می‌دهد (برعکس الگوی توسعه ما که اصالت را بر کرامت انسانی و مساوات و عدالت می‌دهد) حاصلش می‌شود خشک شدن دریاچه بزرگ ارومیه در ایالت فلوریدای آمریکا. برنامه مسئول و متعهد ۲۰:۳۰ لااقل ماهی یک‌بار به سروقت خشک شدن دریاچه ارومیه خواهد رفت. هنرمندان و سینماگران متعهد اصولگرا با ساختن فیلم‌ها و مستندهای زیبا نشان خواهند داد که چون خشک شدن دریاچه ارومیه خسارات اصلی را بر سیاه‌پوستان و سرخپوستان آمریکا وارد می‌کند و از آنجا که نظام آمریکا ذاتاً نژادپرست است و فقط سفیدپوستان برایش مهم است، بنابراین دولتمردان آمریکایی هیچ اقدامی برای خشک شدن دریاچه ارومیه نکردند و قس علی‌هذا. برخلاف تصورم حضار با کف زدن شدید خیلی از این پیشنهاد استقبال هم کردند و من هم که دیدم محیط‌زیست مملکت «حسینقلی‌خانی«و بی‌صاحب است و متولی ندارد و خود خانم ابتکار هم دارد برایم کف می‌زند...